Tomasz Wiktorowski

Po słabszym okresie w 2014 roku Radwańska wróciła do czołówki. W 2015 roku wygrała turnieje w Tokio i Tianjinie, dotarła do półfinału w Pekinie, a następnie zwyciężyła w kończącym sezon turnieju Masters w Singapurze. W 2016 roku zakończyła sezon jako trzecia rakieta świata. Kiedy w 2018 roku spadła w okolice 65. miejsca, Wiktorowski publicznie nie ogłaszał prostego rozwiązania. W wywiadzie dla TVP Sport mówił o analizowaniu kilku wariantów i o tym, że wcześniejszy kryzys udało się odwrócić dopiero po czasie. Ich współpraca zakończyła się wraz z końcem kariery Radwańskiej.

Danilović i fundacja

Po zakończeniu pracy z Radwańską Wiktorowski nie zniknął z tenisa. W 2019 roku został trenerem Olgi Danilović, młodej serbskiej leworęcznej zawodniczki, która wcześniej była już w pierwszej setce rankingu WTA, lecz pod koniec 2019 roku spadła na 189. miejsce. Danilović mówiła, że odpowiada jej jego nacisk na odważną grę. Współpracę przerwał sezon 2020 i pandemia.

Wiktorowski był też związany z JW Tennis Support Foundation, założoną przez Wojciecha i Joannę Wojciechowskich. Fundacja wspierała młodych polskich zawodników stypendiami i organizowała turnieje oraz programy rozwoju. W 2023 roku Wojciechowski mówił, że trener ma w projekcie odpowiadać za część sportową i że fundacja miała zostać mocniej uruchomiona wraz z planowanym ośrodkiem.

Świątek: od analizy rywalek do narzucania warunków

Wiktorowski dołączył do zespołu Igi Świątek pod koniec 2021 roku, początkowo na okres próbny. W rozmowie z Polsatem Sport opisywał, że pierwsza korekta dotyczyła agresywności rozumianej szerzej niż sama prędkość uderzeń. Chodziło o wybór piłki, przygotowanie akcji, krycie kortu i ustawienie, które miały wywierać presję na rywalce. Techniki uderzeń z głębi kortu prawie nie zmieniano, za to pracowano nad rytmem serwisu.

Jeszcze wyraźniej opisał tę filozofię w rozmowie z Rzeczpospolitą w czerwcu 2022 roku. Po miesiącu przygotowań w Adelajdzie sztab uznał, że Świątek powinna opierać plan na własnych atutach, a rywalki zmuszać do reagowania. Analiza kolejnej przeciwniczki nadal była potrzebna, ale nie mogła przesłonić tego, co Iga robiła najlepiej. Wiktorowski mówił też o czasowym ograniczeniu skrótów, jeśli dany element nie służył wtedy głównemu planowi.

Efekt był natychmiast widoczny w wynikach. Świątek wygrała Roland Garros i US Open w 2022 roku, zanotowała serię 37 zwycięstw, objęła pierwsze miejsce w rankingu WTA i zakończyła sezon z ośmioma tytułami. W 2023 roku Wiktorowski otrzymał nagrodę WTA Coach of the Year. Współpraca trwała trzy sezony, przyniosła cztery wielkoszlemowe tytuły i zakończyła się decyzją ogłoszoną 4 października 2024 roku, po igrzyskach w Paryżu.

Ważną częścią jego pracy było dzielenie odpowiedzialności w zespole. Wiktorowski zajmował się tenisem, Daria Abramowicz pracowała nad przygotowaniem mentalnym, a Maciej Ryszczuk odpowiadał za przygotowanie fizyczne. Trener podkreślał, że decyzje dotyczące terminarza podejmował po konsultacji ze Świątek i całym sztabem. Przy planowaniu sezonu zostawiał miejsce na zmianę, bo stan zdrowia, nawierzchnia i obciążenie startami mogły zmienić pierwotny plan.

W sierpniu 2025 roku, już po zakończeniu współpracy, Wiktorowski w krótkiej rozmowie dla Eurosportu komentował występ Świątek na Wimbledonie. Mówił o historycznym znaczeniu jej wyniku, pewności siebie i powrocie do dobrej formy ruchowej. Ten materiał pokazuje, że nadal oceniał jej grę z perspektywy trenera, choć nie pracował już w jej sztabie.

Tomasz Wiktorowski o grze Igi Świątek po Wimbledonie 2025 w rozmowie dla Eurosportu.

Naomi Osaka i powrót do gry na trawie

Latem 2025 roku Wiktorowski rozpoczął z Naomi Osaką współpracę na zasadzie próby podczas turnieju w Montrealu, po zakończeniu przez Japonkę współpracy z Patrickiem Mouratoglou. WTA opisywała wtedy ten ruch jako test. Późniejsze materiały WTA z 2026 roku wskazują go już jako trenera Osaki.

Najciekawszy efekt tej współpracy pojawił się na trawie. Osaka powiedziała WTA, że Wiktorowski zmuszał ją do wychodzenia do przodu poprzez nietypowe ćwiczenia wykonywane na twardej nawierzchni, ponieważ jej baza treningowa nie ma kortu trawiastego. W 2026 roku po raz pierwszy dotarła do ćwierćfinału Wimbledonu, a sama wiązała poprawę rozumienia tej nawierzchni z pracą nad poruszaniem się, głębokością piłki i większą swobodą w wymianach. Po jednym ze zwycięstw nazwała go „wielkim Polakiem”, ale za tym zdaniem stały opisane przez nią ćwiczenia, a nie sama reputacja trenera.

Ta współpraca jest kolejnym sprawdzianem jego warsztatu. Radwańska potrzebowała planu dla zawodniczki operującej zmianą rytmu, Świątek rozwinęła pod jego kierunkiem agresywny tenis z głębi kortu, a Osaka pracuje nad powrotem do pełniejszej gry po przerwie macierzyńskiej. W każdym z tych projektów punkt wyjścia stanowiły inne potrzeby zawodniczki i inne narzędzia do rozwinięcia.

Maciej Henszel

Menedżer ds. komunikacji Lecha Poznań

24,8 tys. obserwujących