Justyna Kostyra

Wykształcenie: germanistyka, następnie języki specjalistyczne (Uniwersytet Warszawski)
Ulubione dyscypliny: tenis, piłka nożna
Redakcja bazowa: Eurosport (TVN Warner Bros. Discovery)
Na Twitterze od: październik 2012

Justyna Kostyra to dziennikarka i komentatorka sportowa Eurosportu, kojarzona przede wszystkim z tenisem i transmisjami wielkoszlemowymi. Prowadzi też serwis „Sport” po „Faktach” w TVN, a od czerwca 2026 roku własny podcast o sporcie kobiet „Nie do zatrzymania”.

Początki: prasa i pierwsze wywiady

Pisać zaczęła jako nastolatka. Pierwszy tekst opublikowała w miesięczniku „Sukces”, a dla tego samego pisma przeprowadziła w wieku 15 lat wywiad z Jeanem-Claude’em Van Damme’em. Trafiła na to zlecenie, bo w redakcji brakowało wtedy osób swobodnie mówiących po angielsku. Później publikowała w magazynach tenisowych, między innymi w Tenisie i Tenis Klubie.

Za prawdziwą szkołę zawodu uznaje pracę w dziale sportowym Rzeczpospolitej u Mirosława Żukowskiego. Stamtąd wyniosła zasadę, którą powtarza do dziś: pytanie ma mieć jedną linijkę, odpowiedź dziesięć. Pierwszy wywiad, jaki tam zrobiła, przeprowadziła z Martą Domachowską. Jako siedemnastolatka dostała akredytację na US Open, a starając się o wizę dziennikarską spędziła w ambasadzie cały dzień, bo urzędnicy dzwonili do redakcji sprawdzić, czy nastolatka rzeczywiście pracuje w gazecie.

Z tego okresu pochodzi też jej wywiad z Richardem Williamsem, ojcem Venus i Sereny. Dogoniła go na przejściu między kortami treningowymi a głównymi na warszawskiej Warszawiance i przeprowadziła rozmowę w marszu, bo tylko na to miał czas. Z Venus Williams rozmawiała już w normalnym trybie, podczas turnieju w Warszawie.

Przez kilka lat, jeszcze w liceum i na studiach, tłumaczyła konferencje prasowe na challengerach tenisowych we Wrocławiu i Szczecinie.

Kariera telewizyjna

W mediach zaczęła pracować w 2006 roku od współpracy ze Sportklubem, gdzie komentowała tenis, łącząc to jeszcze z nauką. Ponieważ w Polsce nie było wtedy odpowiednich stanowisk komentatorskich, na komentowanie meczów latała do Budapesztu.

W 2008 roku dołączyła do Orange Sport. Trafiła tam z ogłoszenia w Przeglądzie Sportowym, przez kilkuetapowy casting, i zastrzegła ojcu, żeby nigdy nie dzwonił w jej sprawie ani o nic nie prosił. Pracowała jako wydawczyni, prezenterka i komentatorka, prowadziła między innymi „Sport raport”. Została w stacji do końca istnienia redakcji sportowej, czyli do marca 2015 roku.

Kolejne ponad sześć lat spędziła w Polsacie Sport. Współprowadziła magazyn sportów walki „Koloseum” z Łukaszem Jurkowskim, prowadziła studia meczów reprezentacji Polski, Ligi Mistrzów i Ligi Europy, a także studio Wimbledonu. Współkomentowała finały Ligi Mistrzyń i Pucharu Polski kobiet, siatkówkę i tenis. Prowadziła również programy informacyjne: „Sport”, „Sportowy obraz dnia” i „Sport flesz”. Podczas igrzysk w Tokio była jedną z prowadzących „Studio Tokio”, obok Pauliny Chylewskiej, Aleksandry Szutenberg i Przemysława Iwańczyka.

We wrześniu 2021 roku przeszła do Viaplay, gdzie pracowała przez blisko trzy lata jako prowadząca studio, wydawczyni i reporterka. Zajmowała się głównie piłką nożną: Bundesligą, Ligą Europy i Ligą Konferencji, prowadziła też studia przed meczami mistrzostw świata kobiet w 2023 roku. Jej transfer ogłosił szef redakcji Paweł Wilkowicz. Żegnając się ze stacją w maju 2024 roku nazwała ją najfajniejszą redakcją, w jakiej pracowała.

20 maja 2024 roku dołączyła do zespołu Eurosportu i TVN w ramach Warner Bros. Discovery. Na antenie zadebiutowała nazajutrz, przy kwalifikacjach do Roland Garros. Komentuje tenis, prowadzi studio oraz serwis „Sport” po „Faktach” w TVN, a także informacje sportowe w TVN24 i w „Faktach po południu”. Na antenach Eurosportu relacjonuje trzy turnieje wielkoszlemowe: Australian Open, Roland Garros i US Open. Komentowała turniej olimpijski w Paryżu w 2024 roku, rozgrywany na kortach Rolanda Garrosa, a podczas zimowych igrzysk w 2026 roku prowadziła studio w Cortinie d’Ampezzo, gdzie jej gośćmi były między innymi Tina Maze i Viktoria Rebensburg.

Tenis i komentowanie Igi Świątek

Tenis nazywa swoją ulubioną dyscypliną, a Roland Garros ulubionym turniejem. Gra od dziecka i na dobrym poziomie, ale nigdy zawodowo. Sama tłumaczy, że zaczęła za późno, mając około dziesięciu lat. Jako nastolatka spędziła miesiąc w hiszpańskiej akademii Juana Carlosa Ferrero, gdzie na sąsiednich kortach trenowali zawodnicy z czołówki rankingu, i wróciła tam później jako dorosła, za własne pieniądze. Nie startuje w mistrzostwach Polski dziennikarzy, bo nie lubi gry na punkty. Woli godzinę długich wymian.

Studia tłumaczeniowe przydają jej się na antenie. Tłumaczy symultanicznie wywiady pomeczowe, a gdy powołuje się na zagranicznych komentatorów, zawsze zaznacza, że to nie jej słowa. Regularnie słucha komentarza angielskiego, bo, jak mówi, spojrzenie na polskich tenisistów bywa za granicą zupełnie inne niż w Polsce.

Konsekwentnie broni się przed narzekaniem na tak zwane pompowanie balonika. Uważa, że skoro zawodniczka jest w ścisłej czołówce rankingu, to jest jedną z faworytek każdego turnieju i nie ma powodu, żeby dziennikarze pisali inaczej. Powtarza też, że porażka sportowca nie jest porażką komentatora.

Podcast „Nie do zatrzymania”

W czerwcu 2026 roku uruchomiła autorski podcast o sporcie kobiet. Premierowy odcinek z Magdaleną Tascher ukazał się 18 czerwca. Kolejnymi gośćmi były Natalia Maliszewska, Iwona Niedźwiedź, Gabriela Załoga, Paula Kania i Marcelina Rutkowska-Konikiewicz. Podcast jest dostępny na YouTube i na platformach podcastowych.

Formuła opiera się na długich rozmowach, także z mężczyznami, ale zawsze o sporcie kobiet. Tematy obejmują rzeczy rzadko poruszane na antenie: cykl menstruacyjny, gospodarkę hormonalną, macierzyństwo, finanse, presję, kontuzje i pracę z psychologiem sportowym. Każdy odcinek uzupełnia sesja zdjęciowa Michała Jędrzejewskiego, z którym Kostyra tworzy ten projekt. Wsparcia sprzętowego udziela Heliograf. Na realizację podcastu dziennikarka dostała zgodę Eurosportu.

Tak, zdecydowanie brakowało mi właśnie takich dłuższych rozmów. W podcastach nie rozmawiam wyłącznie z kobietami, będą pojawiać się również mężczyźni, ale zawsze rozmawiamy o kobiecym sporcie. (Justyna Kostyra w rozmowie z SportMarketing.pl, sierpień 2026)

Poza anteną

Polski Związek Tenisowy ogłosił nawiązanie z nią współpracy w roli konsultantki do spraw mediów. Kostyra była wtedy dziennikarką redakcji sportowej Polsatu.

Publikuje też teksty poza telewizją. Pisze dla GQ.pl, gdzie zajmuje się głównie tenisem, między innymi historią białego stroju na Wimbledonie. Wcześniej publikowała na portalu polsatsport.pl.

Życie prywatne i zainteresowania

Jest córką Andrzeja Kostyry, komentatora boksu i wieloletniego szefa działu sportowego Super Expressu. Mówi wprost, że nigdy nie zamierzała się od tego odcinać i uważa to za zaletę, a nie obciążenie. To ojciec zabierał ją w dzieciństwie na turnieje tenisowe, często z całą grupą jej znajomych i kuzynostwa. Zapisał ją też na tenis.

Ma syna Kacpra, który trenuje tenis raz w tygodniu, ale największym jego idolem jest Natalia Kaczmarek. Na urodziny poprosił o blok startowy do sprintów zamiast kolejnego zestawu klocków.

Między liceum a studiami spędziła trzy miesiące w Nowym Jorku u wujka. Pracowała tam w sklepie u Włocha, który nauczył ją robić espresso. Amerykanie brali ją wtedy za dziewczynę z Kalifornii, co tłumaczy latami oglądania amerykańskich seriali w oryginale.

Najlepiej odpoczywa aktywnie, przez porządne zmęczenie. Wśród dziennikarzy za najlepszego tenisistę uważa Macieja Łuczaka. Polityka jej nie interesuje i deklaruje, że cieszy się z pracy w sporcie właśnie dlatego, że wiąże się on z pozytywnymi emocjami.

Justyna Kostyra — wywiady

W lutym 2025 roku była gościnią programu „Dwa Fotele” Janusza Basałaja na kanale Meczyki, gdzie opowiedziała o początkach w zawodzie, pracy przy transmisjach tenisa i o tym, jak ocenia karierę Igi Świątek.