Aleksander Wojciechowski

Rola: trener wioślarstwa
Pochodzenie: Poznań
Specjalizacja: męskie wiosła krótkie
Aktualna funkcja: trener główny kadry PZTW wioseł krótkich mężczyzn

Aleksander Wojciechowski dwukrotnie próbował odejść z reprezentacji Polski. Po igrzyskach w Paryżu zgodził się zostać jeszcze rok, a po mistrzostwach świata w Szanghaju znów pracował z kadrą, choć mówił o emeryturze. Oficjalna strona PZTW nadal wymienia go jako trenera głównego męskich wioseł krótkich, a związek w 2025 roku nagrodził go wspólnie z Robertem Syczem i Rafałem Dziekońskim. Jego kariera obejmuje zarówno złotą czwórkę z Pekinu, jak i budowę kolejnych osad, w których równie ważne jak moc są dobór ludzi, technika i czas.

Od Trytona do kadry

Wojciechowski nie trafił do wioślarstwa według z góry ustalonego planu. W technikum próbował wcześniej piłki nożnej i szermierki, ale nauczyciel Zenon Wiatr zaraził go wioślarstwem w poznańskim Trytonie. Najpierw pływał w ósemce, później w czwórce bez sternika, a równolegle rozpoczął studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Sam oceniał, że jako zawodnik nie był wybitny, dlatego szybko zaczął szukać swojej drogi przy łodzi i przy treningu.

W Trytonie pracował z najmłodszymi zawodnikami. W 1982 roku przeniósł się do AZS AWF Poznań, a pod koniec 1996 roku rozpoczął pracę w Polskim Związku Towarzystw Wioślarskich. Wcześniej zdążył poznać sport z obu stron: jako zawodnik i trener klubowy. To doświadczenie wykorzystał przy przebudowie grupy seniorów, gdy nie wystarczało już samo zestawienie najsilniejszych nazwisk.

Dominatorzy z Pekinu

Pierwszym wielkim projektem Wojciechowskiego była czwórka podwójna z Adamem Korolem, Markiem Kolbowiczem, Michałem Jelińskim i Konradem Wasielewskim. Korol i Kolbowicz wcześniej regularnie dochodzili do finałów, a w 1999 roku zdobyli brąz mistrzostw świata. W Sydney w 2000 roku zajęli piąte miejsce, natomiast czwórka, w której płynął syn trenera Michał Wojciechowski, była ósma. Selekcja i zmiany w składzie wymagały więc kilku sezonów, zanim zespół stał się osadą, którą później nazwano dominatorami.

Ta czwórka wygrała mistrzostwa świata w 2005, 2006, 2007 i 2009 roku, a w 2008 roku zdobyła olimpijskie złoto w Pekinie. Za ten wynik Wojciechowski otrzymał tytuł Trenera Roku 2008 w plebiscycie Przeglądu Sportowego i TVP oraz został wybrany najlepszym trenerem świata przez FISA. W 2012 roku, po igrzyskach w Londynie, mówił, że chciał, by zawodnicy zakończyli wspólne starty tak, jak zaczęli w 2005 roku. Ta epoka zakończyła się szóstym miejscem, ale nie zakończyła jego pracy nad męskimi wiosłami krótkimi.

Jak wybiera się czterech ludzi do jednej łodzi

W czwórce podwójnej nie zawsze wygrywa zestaw czterech najlepszych skifistów. W oficjalnej ocenie igrzysk w Rio de Janeiro PZTW opisywał, że w budowie osady uczestniczyło dziesięciu zawodników, a o wyborze decydowały testy, przejazdy kontrolne na wodzie i badania na łódce tensometrycznej. Wojciechowski powtarzał w wywiadach, że trzeba ocenić także osobowości i sposób współpracy. W tej konkurencji każdy zawodnik wpływa na rytm całej łodzi, dlatego wynik nie wynika z prostego dodania indywidualnych rekordów.