Katarzyna Rutkowska

Wykształcenie: psychologia i pedagogika na UMCS, doktorat z psychologii, studia podyplomowe z psychologii sportu na AWF w Warszawie, czteroletni kurs psychoterapii przy Collegium Medicum UJ
Specjalizacje: psychologia sportu, psychoterapia w nurcie psychodynamicznym i integracyjnym
Miejsce pracy: własna praktyka psychoterapeutyczna w Lublinie i online

Katarzyna Rutkowska to psycholog i psychoterapeutka z Lublina.

Przez lata łączyła psychologię sportu z badaniami i nauczaniem na AWF, UMCS i KUL. Badała polskich uczestników Uniwersjady i pisała o presji, jaką odczuwają nie tylko zawodnicy, ale też pracujący z nimi psycholodzy. Z uczelni odeszła, żeby zająć się wyłącznie pacjentami. Wśród nich są sportowcy, aktorzy i muzycy.

Badania wśród uczestników Uniwersjady

Ukończyła psychologię na UMCS w 2004 roku, a dwa lata później również pedagogikę. W 2010 roku zdobyła na tej uczelni doktorat z psychologii. Ukończyła też podyplomowe studia psychologii sportu na warszawskiej AWF.

Jednym z jej wcześniejszych projektów było badanie osobowości polskich uczestników Uniwersjady w Izmirze w 2005 roku. Objęła nim 91 zawodniczek i zawodników, porównując przedstawicieli gier zespołowych oraz dyscyplin indywidualnych. Wykorzystała test przymiotnikowy ACL-37 i ankietę o przebiegu kariery. Wyniki opublikowała w „Medycynie Sportowej” w 2007 roku. Chciała sprawdzić, jak te różnice uwzględniać w treningu i we wspieraniu zawodników.

Psycholog pod presją szybkiego sukcesu

Pisała też o tym, czego otoczenie oczekuje od psychologa sportu. W artykule z tomu „Annales UMCS” za 2011 rok opisywała sytuację, w której psycholog otrzymuje zaproszenie do współpracy dopiero w kryzysie albo wtedy, gdy inne sposoby poprawy rezultatu zostały wyczerpane. Zwracała uwagę, że presja szybkiego sukcesu obejmuje także specjalistę, od którego otoczenie oczekuje błyskawicznych rozwiązań.

Osobno zajmowała się sportem osób z niepełnosprawnościami. W artykule z 2014 roku postulowała bliższą współpracę tego środowiska z psychologami sportu i lepsze rozpoznanie wzajemnych potrzeb. Celem takiej współpracy miały być nie tylko wyniki, ale też jakość życia i rozwój zawodnika, a do tego potrzebne są wskazówki dopasowane do tej grupy sportowców.