Apoloniusz Tajner

Apoloniusz Tajner wrócił w 2026 roku na stanowisko prezesa Polskiego Związku Narciarskiego. Wcześniej kierował związkiem w latach 2006–2022. Jako trener reprezentacji prowadził Adama Małysza w czasie jego pierwszych zwycięstw w Pucharze Świata.

Rodzina, kombinacja i pierwsze szkolenie

Tajner urodził się 17 kwietnia 1954 roku w Cieszynie i wychował w rodzinie związanej z narciarstwem. Jego ojciec Leopold był olimpijczykiem i trenerem. Apoloniusz jako junior uprawiał kombinację norweską, zdobywał mistrzostwa Polski w swojej kategorii i zajął piąte miejsce w mistrzostwach świata juniorów. Karierę zawodniczą zakończył, gdy rozpoczął studia.

Ukończył technikum mechaniczne w Ustroniu, a w 1980 roku Akademię Wychowania Fizycznego w Krakowie. Później zdobył tytuł trenera klasy mistrzowskiej w skokach narciarskich i kombinacji norweskiej. Od 1979 roku pracował w Olimpii Goleszów, następnie w ośrodku przygotowań olimpijskich w Bielsku-Białej, a w latach 1984–1990 prowadził reprezentację Polski w kombinacji norweskiej, także podczas igrzysk w Calgary.

Jak powstawał zespół Małysza

W 1999 roku Tajner przejął kadrę polskich skoczków po Pawle Mikesce. Początki nie były łatwe: reprezentacja miała problemy organizacyjne i finansowe, a Adam Małysz dopiero szukał drogi powrotnej do światowej czołówki. Tajner nie ograniczył przygotowań do samego treningu na skoczni. Do sztabu włączył psychologa Jana Blecharza i fizjologa Jerzego Żołądzia, a z Piotrem Fijasem zbudował zespół, który łączył szkolenie, naukę i przygotowanie mentalne.

Efekty przyszły w sezonie 2000/2001. Małysz wygrał Turniej Czterech Skoczni i klasyfikację generalną Pucharu Świata, a w kolejnych sezonach pod wodzą Tajnera ponownie zwyciężał w Pucharze Świata i zdobywał tytuły mistrza świata. Na igrzyskach w Salt Lake City w 2002 roku wywalczył srebro i brąz. Tajner powtarzał później, że sukces nie wynikał z jednego trenerskiego sekretu, lecz z połączenia talentu zawodnika, konsekwentnej pracy oraz ludzi, których udało się zebrać wokół kadry.