Alicja Nowicka

Pracowała również z grupą short tracku Polskiego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego i z reprezentacją w paralimpijskiej odmianie rugby na wózkach. Współpraca obejmowała także otoczenie zawodników. Na kursokonferencji PZŁS w Białymstoku we wrześniu 2024 roku omawiała relacje dziecka, rodzica i trenera oraz kompetencje psychologiczne przydatne szkoleniowcom.

W 2026 roku pracowała stacjonarnie podczas igrzysk Mediolan-Cortina. Podsumowując ten wyjazd, pisała o czasie dzielonym z zawodnikami, trenerami i pozostałymi członkami sztabów. Doceniała również codzienną pomoc pracowników Misji Olimpijskiej w wiosce w Mediolanie.

Współpraca z Mają Chwalińską

Tenisistka trafiła do Nowickiej z polecenia osób ze środowiska sportowego. Po kilku konsultacjach zdecydowały się na stałą współpracę, rozpoczętą pod koniec 2024 roku. Większość spotkań odbywa się zdalnie, co odpowiada rytmowi częstych wyjazdów Chwalińskiej. Nowicka bywała też na jej treningach w Bielsku-Białej, a Roland Garros 2026 był pierwszym turniejem, podczas którego towarzyszyła jej na miejscu.

Po finale w Paryżu Chwalińska podkreślała swobodę w tej relacji: może poprosić o pomoc wtedy, gdy jej potrzebuje. Nowicka opisywała zawodniczkę jako samodzielną osobę, która zadaje pytania i sprawdza przydatność różnych rozwiązań. Ich praca obejmuje także przygotowanie do zmieniających się warunków kariery, w tym większego zainteresowania mediów.

Nowicka należy do zespołu psychologów Darii Abramowicz. W wywiadzie dla WP SportoweFakty podkreślała poufność pracy z klientami. Odmówiła podania nazwisk sportowców, którzy chcą zachować współpracę dla siebie. Z innymi psychologami omawia ogólne wyzwania zawodowe.

Młody zawodnik, rodzic i trener

Psychoedukacja zajmowała ważne miejsce w jej pracy jeszcze przed pojawieniem się w tenisowych relacjach. Pracowała w szkole mistrzostwa sportowego, prowadziła zajęcia dla studentów psychologii sportu i prowadziła zajęcia dla grup młodych zawodników w cyklu treningowym Karty Sportowca.

W rozmowach z Abramowicz zwracała uwagę na odmienną rolę sportu u dziecka i dorosłego zawodowca. Opowiadała się za poznawaniem różnych form ruchu i pozostawianiem młodym ludziom miejsca na własny wybór. Przy przejściu do rywalizacji seniorskiej wskazywała na znaczenie wsparcia bliskich oraz uczenia się funkcjonowania w nowych warunkach, gdy dawni sportowi idole stają się rywalami i znajomymi.

W pracy z nastolatkami obejmuje uwagą także rodziców i trenerów. W odcinku „Mózg w remoncie” podcastu Darii Abramowicz mówiła o potrzebie rozumienia emocji młodego sportowca i towarzyszenia mu w ich przeżywaniu. Przestrzegała przed bagatelizowaniem rozczarowania argumentem, że zawody są tylko grą. Zwracała też uwagę, że relacje budowane przez młodzież w internecie są częścią jej codziennego życia.

Mózg w remoncie, czyli o emocjach w świecie nastolatka

Komunikacja w drużynie i w biznesie

Powraca również do tematów rozwoju pracowników. W maju 2024 roku wspólnie z ekspertką HR Magdą Maroń prowadziła warsztat dla zespołu rozwoju pracowników Santander Bank Polska. Uczestnicy przyglądali się wyznaczaniu celów i korzystaniu z własnych umiejętności, a następnie pracy całej drużyny. Maroń opisywała te zajęcia jako połączenie perspektywy pojedynczego zawodnika z perspektywą zespołu.

Pracę nad komunikacją zaczyna od ustalenia wspólnego celu i odpowiedzialności poszczególnych osób. W podcaście poświęconym temu tematowi opisywała zasadę stosowaną podczas spotkań z zespołami: uczestnicy mówią o własnych doświadczeniach i zwracają się bezpośrednio do osoby, której dotyczy sprawa. Wyklucza to omawianie nieobecnych za ich plecami. Do nieporozumień powstałych w emocjach meczu proponuje wracać po zakończeniu akcji, kiedy jest czas na wyjaśnienie intencji.