Tomasz Ćwiąkała o nauce języków

– Nie byłem z tego do końca zadowolony, bo hiszpański był mi bliższy, ale ostatecznie okazało się, że było to zdecydowanie lepszym wyborem. Nauczyłem się portugalskiego na bardzo dobrym poziomie, hiszpańskiego zresztą też, poznałem wspaniałych ludzi. Miałem świetnych wykładowców… Nigdy nie traktowałem tego jednak na zasadzie nauki przymusowej, tylko jako podnoszenie umiejętności, które tak czy inaczej są konieczne. Wcześniej się uczyłem angielskiego i niemieckiego, z którego dużo zapomniałem. Jeden kolega się ze mnie śmiał, że jestem człowiekiem od 100 wywiadów z Juniorem Diazem. A rozmawiałem z nim, a nie z Mariuszem Pawełkiem, bo chciałem się pokazać w jakiś sposób i zrobić coś innego niż reszta. Codziennie pojawiały się wypowiedzi Pawła Brożka oraz Patryka Małeckiego, a takie postacie jak Junior Diaz i Marcelo były raczej na marginesie, więc siłą rzeczy jakoś się przebijałem – dodaje Ćwiąkała.

PRZECZYTAJ WYWIAD Z AUTORKĄ BLOGA LABORATORIUM JĘZYKOWE I ZOBACZ W JAKI SPOSÓB NAJLEPIEJ UCZYĆ SIĘ JĘZYKÓW OBCYCH.

Tomasz Ćwiąkała: Język hiszpański nie ogranicza się tylko do Hiszpanii

– Uważam, że trzeba do tego podejść na zasadzie, że uczy się języka po to, żeby go używać. Starałem się zawsze szukać takich okazji, przy których można się języka dobrze nauczyć. Na przykład hiszpańskiego nauczyłem się na imprezach, na których poznawałem ludzi z tych krajów, lub podczas wywiadów i prywatnych spotkań z piłkarzami. Podobało mi się to, że język hiszpański nie ograniczał się tylko do Hiszpanii. Mogłem porozmawiać nie tylko z Andreu, który przyszedł do Polonii Warszawa, ale też z Manuelem Arboledą, Osmanem Chavezem, Juniorem Diazem, Rommelem Quioto – tych piłkarzy było naprawdę bardzo dużo, coraz więcej. Od każdego mogłem się sporo nauczyć, bo hiszpański w Argentynie, Hiszpanii czy innym kraju to prawie jak różne języki – tłumaczy Ćwiąkała.

– Pamiętam taką zabawną sytuację z Quioto, z którym miałem największy problem, żeby się dogadać. Sporo czasu spędzaliśmy w Krakowie i często rozmawialiśmy, ale trudno było go zrozumieć. Trochę mnie to dziwiło, bo rozmawiałem z honduraskim dziennikarzem, którego się spytałem: czy ze mną jest coś nie tak, że ciebie i Chaveza rozumiem bez problemu, a Quioto już nie? On odpowiedział, żebym się nie przejmował, bo oni sami mają problem, aby go dobrze zrozumieć. Trochę mnie to podniosło na duchu [śmiech] – wspomina redaktor Weszło.

Tomasz Ćwiąkała: Chce być bezkonkurencyjny w językach obcych

– Mam też świadomość swoich mocnych stron, czyli języków obcych, ale w samej redakcji – jeśli chodzi o pisanie – są ludzie bardziej utalentowani ode mnie. Dlatego nie będę nigdy mówił, że chcę być najlepszy czy z kimkolwiek się porównywać. Mam inny cel: chcę być bezkonkurencyjny. To znaczy – żeby osoba, która chce mnie zatrudnić, miała świadomość, że nikt inny nie będzie w stanie tyle zaoferować stronie czy gazecie. I tutaj chodzi głównie o te języki, które – uważam – są w dziennikarstwie prawie najważniejsze. Prawie – wyjaśnia dziennikarz.

Naukę języków obcych wskazywałem także w jednym z pierwszych wpisów na tej stronie – jako podstawowe przykazanie dziennikarza sportowego.

[Fot. adam coster/Flickr]