Mundial 2026 od kuchni. 10 organizacyjnych ciekawostek
Mundial 2026 ruszył 11 czerwca meczem Meksyku z RPA na Estadio Azteca, ale wokół boiska dzieje się równie dużo, co na nim. FIFA prognozuje 11 miliardów dolarów przychodu, z czego 3 miliardy z samych biletów. Najdroższe wejściówki na finał kosztują około 33 tysięcy dolarów, a mimo to sponsorzy rozdają dziesiątki tysięcy biletów za darmo. Zebraliśmy 10 ciekawostek z (organizacyjnej, marketingowej i biznesowej) otoczki największego turnieju w historii.
TLDR? ;-) W tym artykule przeczytasz o:
- Najdroższych biletach w historii mundiali i o tym, dlaczego FIFA mimo wszystko rozdaje tysiące wejściówek za darmo.
- Negocjacjach praw telewizyjnych, w których Indie i Chiny zapłaciły ułamek pierwotnych oczekiwań FIFA.
- Nowych elementach ceremoniału, rekordzie Guinnessa w meksykańskiej fali i kursach bukmacherskich na zwycięzcę turnieju.
1. Najdroższe bilety w historii. I 180 tysięcy wciąż wolnych
FIFA po raz pierwszy w historii mundiali zastosowała ceny dynamiczne, czyli model znany z linii lotniczych. Efekt? Według The Athletic od października 2025 roku, kiedy ruszyła sprzedaż, do kwietnia ceny biletów na zdecydowaną większość meczów wzrosły średnio o 35%. Najlepsze miejsca na finał potroiły wartość i w maju kosztowały około 33 tysięcy dolarów.
Skutek widać na oficjalnej platformie odsprzedaży. Według Financial Times jeszcze na kilka dni przed turniejem dostępnych było tam blisko 180 tysięcy biletów, w tym około 4,4 tysiąca na pierwszy mecz Amerykanów z Paragwajem w Los Angeles. Najtańsze wejściówki na ten mecz wyceniono początkowo na 1120 dolarów.
Gdyby bilety od początku były wycenione rozsądnie, wszystkie byłyby już wyprzedane – ocenił na łamach The Athletic dziennikarz Henry Bushnell.
Sprawa ma też wymiar prawny. Kilka amerykańskich stanów wszczęło postępowania wobec FIFA w związku z zarzutami o sztuczne ograniczanie podaży biletów i wprowadzanie kupujących w błąd co do cen.
2. Darmowe bilety od sponsorów, czyli sprytna końcówka strategii
Na kilka dni przed turniejem gubernator stanu Massachusetts Maura Healey ogłosiła, że młodzież w jej stanie otrzyma 1104 darmowe bilety. Dzień później gubernator New Jersey Mikie Sherrill poinformowała o ponad 750 wejściówkach dla mieszkańców. Wcześniej Bank of America przekazał 4547 biletów weteranom, wojskowym i służbom ratunkowym, a Seattle rozdysponowało 1400 biletów wśród dzieci i ich opiekunów.
Skąd darmowe bilety przy rekordowych cenach? Serwis Sportico tłumaczy, że to element strategii zwanej w branży powolną sprzedażą biletów. FIFA najpierw maksymalizuje przychód z wczesnych kupujących, a tuż przed turniejem upłynnia niesprzedane miejsca przez sponsorów. Bilety dla Massachusetts przekazało Airbnb, a w New Jersey Uber i Hackensack Meridian Health. Sponsor zyskuje wizerunkowo, FIFA unika pustych trybun, a wysokie ceny w oficjalnej sprzedaży pozostają nienaruszone.
Kibic jest w amerykańskim sporcie kwestią drugorzędną. Organizatorom zależy na wyciśnięciu maksymalnej wartości. Dokładnie to robi FIFA – mówił w rozmowie ze Sportico konsultant biletowy Dave Wakeman.
3. FIFA zarobi 11 miliardów dolarów
Niezależnie od wizerunkowych turbulencji finansowo turniej będzie rekordowy. FIFA prognozuje około 11 miliardów dolarów łącznych przychodów z mundialu 2026, z czego około 3 miliardy z biletów i pakietów hospitality. Dla porównania bilety na mundial w Katarze w 2022 roku przyniosły około 930 milionów dolarów przy łącznych przychodach 7,5 miliarda.
Wzrost to efekt nie tylko cen, ale i skali. Turniej rozrósł się z 32 do 48 drużyn, a liczba meczów z 64 do 104. Więcej spotkań to więcej biletów, więcej treści dla nadawców i więcej powierzchni reklamowej dla sponsorów.
4. Czy bycie gospodarzem mundialu w ogóle się opłaca?
FIFA szacuje, że turniej może zasilić amerykańską gospodarkę kwotą do 9,6 miliarda dolarów. Ekonomiści podchodzą do tych wyliczeń sceptycznie. Jeden z nich wskazał w rozmowie z ProPublica, że prognozy FIFA zakładają, iż każdy kibic generuje nawet 7 tysięcy dolarów korzyści gospodarczych.
Miasta gospodarze zobowiązały się pokrywać koszty bezpieczeństwa i transportu, jednocześnie rezygnując z przychodów z dnia meczowego. Niektóre próbują odbić sobie wydatki, pobierając od kibiców nawet 100 dolarów za dojazd na mecze transportem publicznym. Często cytowane badanie szacuje, że amerykańskie miasta goszczące mundial w 1994 roku poniosły łączną stratę sięgającą 9,3 miliarda dolarów, między innymi dlatego, że turniej wypycha z miast inne wydarzenia, na przykład konferencje.
Jest jednak i druga strona medalu. USA nie budują na ten turniej żadnego nowego stadionu, a 625 milionów dolarów z budżetu federalnego na pokrycie wydatków miast to ułamek miliardów, które w infrastrukturę wpompowały Katar czy Rosja.
5. Indie i Chiny zapłaciły za prawa TV ułamek oczekiwań FIFA
Strefy czasowe okazały się kluczową sprawą przy sprzedaży praw telewizyjnych. Mecze w Ameryce Północnej wypadają w Azji w środku nocy, co mocno obniżyło wartość praw telewizyjnych. FIFA chciała od Indii 100 milionów dolarów, ostatecznie zamknęła umowę na poziomie około 60 milionów. Chiny, gdzie pierwotne oczekiwania sięgały podobno 300 milionów dolarów, również zapłaciły około 60 milionów.
W Malezji nadawca, który pokazywał mundial przez ponad dwie dekady, w ogóle zrezygnował, tłumacząc to powszechnym piractwem. Mimo to FIFA spodziewa się rekordowych przychodów z transmisji, głównie dzięki lukratywnym umowom w Ameryce Północnej i Europie oraz większej liczbie meczów do sprzedania.
6. Przerwy na nawodnienie, czyli przerwy na reklamy
Po raz pierwszy FIFA wprowadza obowiązkowe trzyminutowe przerwy na nawodnienie w połowie każdej z połów, niezależnie od pogody. Oficjalnie chodzi o zdrowie zawodników w letnich temperaturach Ameryki Północnej. Nieoficjalnie to także okno na dodatkowe bloki reklamowe dla nadawców. Dwa dodatkowe momenty reklamowe w każdym ze 104 meczów to wymierne pieniądze.
7. Hymny przy kole środkowym i flagi na całych połowach
Zmienia się też ceremoniał przedmeczowy. Koniec z klasycznym ustawieniem jedenastek obok siebie. W Ameryce Północnej przy kole środkowym staną całe kadry, łącznie z rezerwowymi i sztabem szkoleniowym, a zespoły ustawią się naprzeciwko siebie. FIFA argumentuje, że w podniosłej chwili powinni uczestniczyć wszyscy członkowie reprezentacji, nie tylko wyjściowy skład. Moment odegrania hymnów uświetnią ogromne flagi obu państw rozłożone na obu połowach boiska. W USA, gdzie hymn przed wydarzeniem sportowym to niemal osobna dyscyplina, ten element nabierze dodatkowego znaczenia.
8. Rekord Guinnessa w meksykańskiej fali
Tysiące osób wypełniło w sobotę 7 czerwca aleję Paseo de la Reforma w Mexico City, próbując ustanowić rekord Guinnessa w największej fali wykonanej poza stadionem. Wydarzenie zorganizowano na cześć reprezentacji Meksyku przed meczem otwarcia z RPA na Estadio Azteca.
Wybór akurat fali nie był przypadkowy. Choć wymyślił ją w 1979 roku w Kolorado cheerleader Krazy George Henderson, to popularność zdobyła dzięki transmisjom z mundialu 1986 w Meksyku. Poza Ameryką Północną do dziś nazywana jest meksykańską falą.
9. Dlaczego Amerykanie mówią soccer? Przez Brytyjczyków
Wbrew obiegowej opinii słowo soccer nie jest amerykańskim wynalazkiem. Gdy angielska federacja piłkarska skodyfikowała zasady gry w 1863 roku, równolegle funkcjonowało rugby football. Aby odróżnić obie dyscypliny, część Brytyjczyków nazywała rugby słowem rugger, a piłkę nożną określeniem assoccer, od association football. To drugie skrócono do soccer.
W Wielkiej Brytanii rugby football stało się z czasem po prostu rugby, a futbol przejął nazwę football. W USA poszło inaczej, bo tam mianem football ochrzczono nową dyscyplinę, futbol amerykański, a na piłkę nożną przyjęło się soccer. Słowa tego używa się zresztą także w Kanadzie i Australii, gdzie również funkcjonuje kilka odmian futbolu.
10. Hiszpania faworytem bukmacherów. USA z kursem 60 do 1
Według danych ESPN na czele stawki u bukmacherów znajdują się Hiszpania (kurs +450, czyli około 5,50 w formacie europejskim) i Francja (+475). Mocnym faworytem jest też Portugalia, dalej plasują się Anglia (+700), Argentyna i Brazylia (po +900) oraz Niemcy (14 do 1). Współgospodarze ze Stanów Zjednoczonych mają kurs 60 do 1.
Słabość męskiej reprezentacji USA, trzeciego najludniejszego kraju świata, to zresztą temat na osobną analizę. Wśród przyczyn wymienia się konkurencję futbolu amerykańskiego i koszykówki o najlepszych sportowców oraz brak centralnego systemu szkolenia młodzieży. Jak przyznał w rozmowie z The Athletic dyrektor sportowy amerykańskiej federacji Matt Crocker, 95% rozwoju zawodników odbywa się w rozproszonych lokalnych ligach i amatorskich klubach. Co ciekawe, piłka nożna wyprzedziła niedawno baseball i jest już trzecim ulubionym sportem Amerykanów.
Komentarz redakcji
Mundial 2026 to laboratorium nowoczesnego biznesu sportowego i warto się mu przyglądać także z polskiej perspektywy. Ceny dynamiczne, powolna sprzedaż biletów i upłynnianie niesprzedanych miejsc przez sponsorów to mechanizmy, które budzą emocje.
Mundial ma też wątek czysto rekrutacyjny. Turniej na 104 mecze w 16 miastach to gigantyczna machina zatrudnienia, od obsługi stadionów po zespoły odpowiedzialne za transmisje i logistykę. Polscy specjaliści od lat pracują przy największych imprezach sportowych świata i mundial 2026 nie jest wyjątkiem. A skoro FIFA potrafi sprzedać nawet przerwę na picie wody, to znaczy, że w tej branży pomysłowość wciąż jest w cenie.
Zdjęcie: My Profit Tutur / Unsplash
