Tomasz Jaroński

Po powrocie ukończył turystykę i rekreację na poznańskiej Akademii Wychowania Fizycznego, a następnie dzienne, pomagisterskie Studium Dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim.

„Przegląd Sportowy” i pierwszy Wyścig Pokoju

Do „Przeglądu Sportowego” trafił w 1983 roku. Zaczynał w dziale depeszowym, gdzie trzeba było zajmować się wiadomościami z różnych dyscyplin. Otrzymał też własną tematykę: początkowo jeździectwo, a później kolarstwo. Przez kolejne lata był reporterem, sekretarzem redakcji i zastępcą naczelnego. W gazecie pracował do 2001 roku.

Ważną osobą w jego zawodowej nauce był Lech Cergowski, dziennikarz zajmujący się kolarstwem. W 1985 roku Jaroński po raz pierwszy pojechał jako reporter na Wyścig Pokoju. Potem od wiosny do jesieni jeździł na krajowe wyścigi, poznawał zawodników i trenerów, przygotowywał relacje, wyniki oraz teksty o tym, co działo się poza samą szosą.

Do tego okresu wraca, kiedy mówi o relacji mistrza i ucznia w redakcji. Młody autor dostawał zadania odpowiadające doświadczeniu, a starszy kolega czytał tekst i tłumaczył błędy. W późniejszych rozmowach Jaroński wracał do tego modelu również jako komentator wprowadzający do telewizji byłych sportowców.

Eurosport od początków polskiego komentarza

Z polską redakcją Eurosportu związał się przy jej starcie w 1996 roku. W rozmowie z Piotrem Karpińskim wspominał, że już kilka dni po uruchomieniu polskiej wersji komentował z Czesławem Langiem wyścig Paryż–Roubaix. Przez pewien czas łączył telewizję z pracą w gazecie. Później to relacje na żywo stały się podstawą jego działalności.

Telewizyjnym nauczycielem Jarońskiego został Krzysztof Wyrzykowski. Obaj znali się wcześniej ze środowiska dziennikarskiego, a przy wspólnym mikrofonie połączył ich Witold Domański. Wyrzykowski wnosił doświadczenie telewizyjne i znajomość Francji, Jaroński doświadczenie prasowe oraz własne przygotowanie do trasy. Ich rozmowy stały się stałym elementem relacji z kolarstwa i biathlonu.

Nie przygotowywali scenariusza żartów. W rozmowie z BikeWorld.pl wyraźnie rozdzielali dwa etapy pracy: przed transmisją sprawdzali listę startową, przebieg wyścigu, historię miejsc i wcześniejsze wyniki, ale sam dialog powstawał na antenie. Dygresja często zaczynała się od pytania jednego do drugiego.

Do duetu przylgnęły zwroty „rach-ciach-ciach” i „pchamy, pchamy”. W 2025 roku Jaroński przypominał, że pierwszy z nich powiedział Wyrzykowski, natomiast drugi wiązał ze swoim pomysłem. Oba powstały na antenie, a potem podchwycili je widzowie.

Co mówić, kiedy peleton jedzie przez kilka godzin

Kolarska transmisja wymaga innego rozłożenia uwagi niż mecz. Na ekranie przez długi czas może niewiele zmieniać się w układzie ucieczki i peletonu. Jaroński oraz Wyrzykowski wykorzystywali wtedy ujęcia z powietrza do opowiadania o mijanych miejscach. Zależało im, aby relacja była zrozumiała również dla osób, które nie śledzą zawodowego kolarstwa przez cały sezon.

Wraz z rozwojem transmisji pokazywano coraz dłuższe fragmenty etapów. Jaroński zwracał uwagę, że komentator musi wtedy rozumieć wydarzenia z poprzednich dni, śledzić komentarze uczestników i zachować ciągłość opowieści przez trzy tygodnie Tour de France. Dlatego opowiadał się za stałą obsadą komentatorską całego wyścigu.

Praca wymaga też ostrożności wobec bohaterów sportowych. W rozmowie z 2025 roku mówił o rozczarowaniu sprawami dopingowymi Lance’a Armstronga i Marco Pantaniego. Odczuwał je również osobiście: wcześniej opisywał ich osiągnięcia i przeżywał rywalizację razem z widzami. Jednocześnie podkreślał różnicę między podejrzeniem komentatora a dowodem, który pozwala postawić zawodnikowi zarzut.

Baranowski, Sikora i nauka pracy w duecie

Przy transmisjach kolarskich jego stałym współkomentatorem został Dariusz Baranowski. Jaroński namawiał go do tej pracy jeszcze pod koniec kariery zawodniczej, gdy kalendarz startów pozwalał już pogodzić ściganie z telewizją. W biathlonie współpracuje między innymi z Tomaszem Sikorą.

Jaroński szczególnie ceni to, że Baranowski analizuje także historię i geografię trasy. Sam z kolei musi znać profile podjazdów i założenia taktyczne. W wywiadzie z sierpnia 2026 roku odrzucał więc prosty podział, według którego były kolarz odpowiada wyłącznie za sport, a dziennikarz za wszystkie pozostałe tematy.

Zmiana partnera przyniosła również dodatkowy obowiązek: dokładniejsze sprawdzanie wymowy francuskich nazw. Wyrzykowski, romanista związany z Francją, rozstrzygał takie wątpliwości na bieżąco. Jaroński opowiadał, że teraz wcześniej odsłuchuje nazwy miejscowości i przełęczy oraz zapisuje ich brzmienie.

Książka, rozmowy z widzami i „Flower”

W 2015 roku Jaroński i Wyrzykowski wydali książkę „Rach-ciach-ciach, czyli pchamy, pchamy!”. Propozycja wyszła od wydawnictwa Burda, a autorzy wybrali formę bliską temu, co robili w telewizji: nagrali serię rozmów, które następnie przepisano i opracowano. Tematem były kolarstwo, biathlon, dziennikarstwo oraz historie z własnej pracy.

Z Adamem Proboszem rozwijał również facebookową stronę „Kolarstwo w Eurosporcie”. To wspólny projekt związany z transmisjami stacji, miejsce rozmowy z widzami wyścigów.

Obaj uczestniczyli też w narodzinach przydomka „Flower”, którym zagraniczni komentatorzy zaczęli określać Michała Kwiatkowskiego. W programie „As Wywiadu” Jaroński wspominał rozmowę podczas wyścigu w Turcji: tłumaczyli kolegom znaczenie polskich nazwisk, aż zeszło na Kwiatkowskiego. Angielskie słowo oznaczające kwiat okazało się łatwiejsze do zapamiętania i wymówienia.

AS Wywiadu 4 extra - Tomasz Jaroński