UFC przed Białym Domem. Wokół gali, która kosztowała 60 milionów dolarów

W walce wieczoru Justin Gaethje sprawił sporą niespodziankę i pokonał przez techniczny nokaut niepokonanego dotąd Ilię Topurię, zdobywając pas wagi lekkiej. Karta liczyła siedem pojedynków, a co ciekawe, wszystkie zakończyły się przed czasem.

Kosztowne widowisko

Według dyrektora operacyjnego TKO Marka Shapiro produkcja gali pochłonęła ponad 60 milionów dolarów, czyli mniej więcej trzy razy więcej niż słynne wydarzenie UFC w hali Sphere w Las Vegas z 2024 roku.

Shapiro przekonywał inwestorów, że firma na Freedom 250 nie zarabia. Koszt 60 milionów miał zostać częściowo pokryty przez około 30 milionów dolarów z umów sponsorskich, między innymi z Crypto.com i marką Ram. Co ciekawe wychodziłaby z tego strata rzędu 30 milionów.

Tyle że ten rachunek nie do końca się spina. Gala zajęła miejsce jednej z numerowanych imprez UFC, za które stacja Paramount i tak płaci federacji 1,1 miliarda dolarów rocznie. Do tego dochodzą koszulki sygnowane logo Białego Domu, pamiątkowe monety i inne produkty sprzedawane przez własną sieć dystrybucji UFC. Deklarowaną stratę 30 milionów naprawdę trudno więc odnaleźć realnie w excelowskich tablekach.

Jak znajomość z prezydentem zamieniła się w miliardy

I tu dochodzimy do sedna, które najbardziej powinno zainteresować osoby z branży biznesu sportowego. Relacja UFC z Donaldem Trumpem to nie tylko zdjęcia przy klatce, ale przede wszystkim konkretne pieniądze.

Najlepiej widać to na przykładzie umowy telewizyjnej. Analitycy szacowali, że nowy kontrakt na transmisje UFC będzie wart maksymalnie 925 milionów dolarów rocznie. Tymczasem w sierpniu 2025 roku federacja ogłosiła umowę ze stacją Paramount na 7,7 miliarda dolarów na siedem lat. To 1,1 miliarda rocznie, czyli prawie 20% więcej niż przewidywał najbardziej optymistyczny analityk.

Skąd taka różnica? Część komentatorów wiąże to z bliskimi relacjami szefów UFC z prezydentem i jego otoczeniem. W amerykańskich mediach pojawiały się głosy, że federacja korzysta na politycznych znajomościach, a stacja telewizyjna potrzebowała przychylności administracji, żeby dopiąć własną fuzję. Czy to przypadek, czy nie, liczby mówią same za siebie.

Skojarzenia ze starożytnym Rzymem

Widok klatki przed Białym Domem szybko wywołał porównania do rzymskiego Koloseum. Pisały o tym amerykańskie media, a temat podchwycili historycy specjalizujący się w gladiatorach.

Alexander Mariotti, konsultant historyczny przy produkcjach filmowych o starożytnym Rzymie, zwraca uwagę, że podobieństwo nie leży w samej przemocy, lecz w mechanizmie populizmu. Rzymscy cesarze budowali poparcie, organizując ludowi igrzyska, rozdając jedzenie i wino oraz pokazując się jako jedni z ludu.

Juliusz Cezar był wielkim populistą, który rozumiał, jak uwodzić ludzi władzą. Wykorzystywał walki gladiatorów i ich popularność, żeby zdobyć przychylność ludu, mówi Alexander Mariotti.

Historyk i autor Patrick Wyman idzie o krok dalej. Jego zdaniem zarówno rzymskie igrzyska, jak i gala przed Białym Domem teoretycznie są kierowane do mas, ale w rzeczywistości napędza je polityka elit. To, kto wybiera się na takie wydarzenie, żeby zobaczyć i zostać zobaczonym, ma według niego swoje historyczne odpowiedniki sięgające nie tylko Rzymu, ale też XIX-wiecznych walk na gołe pięści finansowanych przez angielską arystokrację.

Komentarz redakcji

Gala przed Białym Domem to dla osób z branży sportowej znacznie ciekawszy temat niż sam wynik walk. To podręcznikowy przykład tego, jak federacja zamienia widowisko w coś więcej niż rozrywkę: w narzędzie budowania marki, zasięgu i wartości biznesowej. Marketing sportowy od dawna karmi się skojarzeniami i emocjami, a klatka ustawiona w miejscu, którego nikt się tam nie spodziewał, dała UFC rozgłos wart znacznie więcej niż koszt samej produkcji. Bo jeśli historia czegoś uczy, to tego, że igrzyska zawsze były czymś więcej niż rozrywką. Rzymscy cesarze wiedzieli to dwa tysiące lat temu, a świat sportowego biznesu odkrywa to dziś na nowo.