Rekrutacja w polskim sporcie, czyli “Zadzwonimy do Pana”

Nawet najlepsze działania z zakresu employer brandingu mogą zostać łatwo zaprzepaszczone, gdy zapomnimy, że po drugiej stronie rekrutacji też jest człowiek. Kilka słów o moich negatywnych doświadczeniach z rekrutacją.

W życiu zawodowym brałem udział w wielu procesach rekrutacyjnych. Widziałem ich etapy z różnych stron. Sam byłem kandydatem, pomagałem innym kandydatom dostać wymarzoną pracę, a także byłem osobą, od której zależy wynik rekrutacji.

Część z tych doświadczeń wpłynęła z resztą na tematykę artykułów na PracaSport.pl. :-)

Gdybym miał wskazać, co jest największą zmorą dla osób szukających pracy, byłaby to niesłowność rekruterów. Prawie każdy z Was miał zapewne sytuację, kiedy to czekał na odpowiedź od potencjalnego pracodawcy, która… nigdy nie nadeszła.

Zadanie wykonane, odpowiedzi brak

Pamiętam jak 6, może 7 lat temu, brałem udział w rekrutacji do jednej z czołowych wtedy agencji marketingu sportowego. Po odbytej rozmowie, otrzymałem do wykonania zadanie: przygotowanie oferty organizacji wydarzenia sportowego dla jednego z nadmorskich miast. Niezwłocznie przystąpiłem do pracy nad projektem, chcąc pokazać, że jestem w stanie wysłać ofertę przed ustalonym terminem.

Po wysłaniu prezentacji czekałem ponad 2 tygodnie. Bez żadnego odzewu. Miałem oczywiście świadomość, że nie byłem jedynym kandydatem i mógł być ktoś lepszy. Wiedziałem, że nie dostanę odpowiedzi od razu, bo skoro agencja rekrutuje, to ma pełne ręce roboty i potrzebuje ludzi. Normalka. Wykonałem jednak swoją pracę, podzieliłem się swoimi pomysłami. Liczyłem na chociaż krótkie zdanie: „Dziękujemy. Wybraliśmy innego kandydata”.

Nie zostawiłem tak sprawy. Wysłałem maila do właściciela agencji z pytaniem: . Następnego dnia otrzymałem lakoniczną odpowiedź: (pisownia oryginalna).